2012 en 2013

Gezien op enkele andere blogs, waaronder Des, dus ik ga het ook doen. 
Omdat na-apen gewoon makkelijk is.

2012 was een bewogen, maar prima jaar, een hoop gebeurd, een hoop waar ik op had gehoopt is ook niet gebeurd, maar over het algemeen was het een goed jaar. Ik heb het idee, hoe cliché dit ook mag klinken, dat ik dit jaar écht volwassen ben geworden. Bam, van het studentenleven ineens hop het werkende (nouja) leven in, nieuwe 'echte' auto, gesprekken over hypotheken en als klap op de vuurpijl ga ik ook nog trouwen. Nóg meer volwassenenshit om over na te denken. En dat terwijl ik nog heel graag, op mijn 25e, stiekem Disneyfilms kijk in mijn pyjamabroek.

Enkele dingen van 2012:

• Ik ben begonnen met bloggen en met veel schrijven voor andere sites, wat ik echt ontzettend leuk vind. Ik vond schrijven altijd al leuk maar durfde nooit zo goed openbaar te gaan. Nu vind ik het allemaal best. Bring it on!
• Ik heb erg veel 'solliciteerervaring' opgedaan haha, tsja de economie is hard, maar ik ben blij met de keuze gemaakt om te gaan freelancen. Daarnaast heb ik wel ander werk dus we kunnen de rekeningen betalen. Daar ben ik dankbaar voor.
• Een jaar geleden had ik nog geen enkel idee wat ik in hemelsnaam met mijn leven wilde doen, daar ben ik dit jaar wel achtergekomen.
• Ik heb nog steeds een verschrikkelijke smaak in tv-programma's, die in 2013 ook vast niet gaat veranderen. Jersey Shore, Teen Mom, Honey Boo Boo, Tabatha, Extreme Couponing, ik wil MEER!
• Oh, maar ik kijk ook graag naar dat Gouden Eeuw programma, don't worry, ik ben niet alleen maar oppervlakkig!
• Ik heb gewoon een aantal erg leuke dingen gedaan, zoals een Drekrace, wijnproeverij, chocoladeworkshop, en nog wel meer. Volgend jaar nog meer!
• Ik ben ten huwelijk gevraagd. Need I say more?

Enkele dingen die ik wil voor 2013:

• Weer een hele hoop boeken lezen.
• Gewoon lekker doorgaan met bloggen en schrijven, wellicht meer voor andere sites.
• Weer meedoen aan de Marikenloop.
• Beginnen met de bruiloft te regelen. Ik denk zelf alleen: locatie - jurk-jurk-taart-jurk-schoenen-jurk-muziek dus ik vergeet vast erg veel. Ik heb wel hulp nodig, helpen jullie ook?
• Tante worden! Wat ook gaat gebeuren rond juni :):):)
• Een paar heel erg lekkere taarten bakken.
• Weer mijn 'zomerlijf' krijgen om in bruidsjurken te komen zonder te moeten huilen. (Lekker tegenstrijdig met het voorgaande punt...)
• Veel freelancen!
• Een nieuwe familiedag organiseren. Broerlief, als je dit leest, help je mee?
• Ik wil weer eens schilderen, gewoon omdat het kan.
• Gewoon veel leuke dingen, of dat nu speciaalbiertjes drinken op het terras is, een weekendje weg naar een andere stad, bioscoop, taart eten met vriendinnen, bordspelletjes doen, een driegangen diner voorbereiden, hardlopen...alles is mogelijk!

Ik heb er zin in! 2013! Kom maar op!!!!

Kerstgroet

Dag allemaal,

Ben ik weer, voor wie dacht dat ik vast doodziek was/geveld door griep/stiekem getrouwd in Las Vegas/op vakantie was, dat was ik allemaal niet. Ik was deze week een beetje te lui, sorry daarvoor...

Ik zit met mijn hoofd ook veel meer bij mijn nieuwe site, die in het nieuwe jaar komt, dan deze. En zoals altijd deze tijd van het jaar, zit ik enerzijds vol met goede voornemens voor het nieuwe jaar, anderzijds vol met voorpret voor de feestdagen. Want de feestdagen, die worden ontzettend leuk! Lekker eten bij mijn schoonouders en eigen ouders, aan mij (en Verloofde) de taak om een prachtig vleesgerecht op tafel te zetten (blijft nog even geheim!) en een mooi toetje. Aan mijn geliefden die dit lezen, jullie zullen niet teleurgesteld worden! Hah! Met O&N ga ik twee dagen naar een huisje in Groenlo met vrienden, lekker twee dagen lang veel eten, chillen, drinken en feesten. Yeah!

Enkele van mijn goede voornemens of doelen voor 2013:
- Veel bloggen op mijn nieuwe site
- Een site maken voor mijn freelance werk
- 10 km weer lopen bij de Marikenloop
- 5 kilo afvallen (Ik heb nu wel een ontzettend goed doel, namelijk in een bruidsjurk passen!)
- Beginnen met onze bruiloft te regelen
- Auto afbetalen
- Veel boeken lezen
- De belangrijkste: gelukkig blijven!

Daarnaast heb ik nog meer voornemens, die te maken hebben met werk, blog en leven maar die houd ik liever voor mezelf.

Voor nu, lieve lezers en lezeressen, wens ik jullie heel erg fijne feestdagen en alvast een heerlijk 2013! Speciaal voor jullie: katjes in een bloemenmandje!

Deze week

Deze week was een speciale week, toch ga ik eens proberen deze in een notendop samen te vatten. Inmiddels ben ik wel uit mijn 'O my ik ga trouwen' roes en kan ik weer normaal ademhalen!

Dinsdag verscheen op Incognitief dit artikel.

Dinsdag op woensdagnacht, in de nacht van mijn verjaardag, werd ik ten huwelijk gevraagd. En ik zei ja!

Woensdag was ik dus de hele dag nog jarig maar veel deed ik daar niet mee omdat ik die zaterdag mijn verjaardag al had gevierd. Ik had vrij genomen en was vooral bezig met het hysterisch bellen van familie en vriendinnen om het nieuws te delen. 's Avonds ging ik met mijn kersverse aanstaande eten bij De Firma in Nijmegen. Review volgt! Hierdoor heb ik het dictee gemist, wat pijn doet, maar ik had dit keer een verdomd goede reden. 

Donderdag hele dag gewerkt en vrijdag liet ik mijn ring, die veel te groot was, op maat maken bij de juwelier. 

Dit weekend werkte ik aan mijn nieuwe site en aan een proefopdracht. 

Oja voor de geïnteresseerden, mijn bling!

Verjaard en verloofd

Geloof het of niet. Gisteren, op mijn verjaardag, op 12-12-12, ben ik, Sophie, ten huwelijk gevraagd. Bam, jongens, mijn liefste lezers en lezeressen, ik ga trouwen. Gisteren waren we tevens vijf jaar samen en mijn geliefde had al sinds april dit jaar het idee dat hij met me wilde trouwen. De sneaky bastard. En ik heb ja gezegd, volmondig, zonder twijfel. Om vervolgens in huilen uit te barsten.

Een aanzoek, dat is niet niets, ik sta nog steeds te trillen op mijn benen. Ik had het totaal niet zien aankomen maar ik ben even ontzettend gelukkig. Ja natuurlijk wil ik trouwen, GRAAG.

We hebben besloten wel het type te zijn dat lang verloofd is, pas in zomer of najaar 2014 willen we elkaars 'echtgenoot en echtgenote' worden. Tot die tijd zijn we gewoon lekker verloofd, en dolverliefd, dat laatste is niet onbelangrijk natuurlijk.

Nu ben ik niet slechts 25 geworden (vanaf volgend jaar wens ik slechts te worden aangesproken met 25 + 12 maanden), ik ben ook nog eens verloofd. Met de mooiste ring ooit, waarvan ik vast 100000x ga vergeten dat ik die om moet doen (ik draag nooit sieraden) maar het geeft niets. Ik ben blij, ik ben gelukkig, ik ga trouwen, lieve wereld, ik ga TROUWEN.

Foto van de 'de ring' volgt nog, die moet op maat gemaakt worden want ik kan hem nu als duimring dragen. Hoera voor het hebben van semi-kinderhandjes!

Samenvatting van het weekend

Dit weekend stond mijn weekend in het teken van mijn verjaardag. Het leuke is, ik ben nog helemaal niet jarig geweest. Aanstaande woensdag, de twaalfde van de twaalfde, bereik ik de zeer rijpe leeftijd van 25. Vijfentwintig, nu kan de aftakeling écht beginnen, een kwart eeuw verdeurie! Maar ik vier het goed, want een reden voor een feestje moet je altijd maken, ook al kun je de eerste rimpels gaan verwelkomen. Maar ik moet niet zo negatief zijn, 25 is nog héél erg jong (zegt mijn moeder, dus het zal wel zo zijn...)

Vrijdag stond in het teken van ploegen door de sneeuw om boodschappen te halen voor hapjes. Ik zag er tegenop, want ik heb een talent voor vallen. Gelukkig wist ik staande te blijven ondanks mijn wankele evenwicht door gladde grond en een belachelijk zware boodschappentas. Vrijdagavond bij vrienden op de valreep nog een gezellige sneeuwborrel gehad, ondergetekende was zo fortuinlijk om terug te moeten rijden. Het bleef bij koffie en thee. Geen drank dus, maar dat maakte ik zaterdag helemaal goed.

Gisteren vierde ik 'alvast' mijn verjaardag voor familie. Ja leuk hoor, jarig zijn op 12 december, zo'n dag waarbij iedereen met zijn hoofd bij de feestdagen zit. 'O ja jij bent ook nog jarig!' Juist. Maar geeft niets, ieder decemberkind went er aan, heus. 
Het was wel beregezellig, veel gegeten, leuke cadeaus gehad, veel gelachen. Ik was 08.00 opgestaan om op te ruimen, hapjes én avondeten alvast te maken. Het werden brownies in hysterische doch schattige sterretjesvorm, appelflapjes, geroosterde paprika-tomatensoep met balletjes en pasta d'Amatriciana (of zoiets). Smullen! Ik had het geniale plan opgevat om overal foto's van te maken. Echter, afgelopen week heeft er een noodlottig ongeval plaatsgevonden. 
De camera van vriendlief viel pardoes uit de kast nadat ik er een stencil uit had gehaald, de kast dan. Zo ineens! En natuurlijk van het hoogste schap. Nu is de camera kapot. Liefje, als je dit leest, SORRY, nogmaals SORRY. Hou je nog van me? Ja? Fijn! Volgende week bak ik weer koekjes, beloofd! Of iets anders.

Ander zeer belangrijk detail: ongemerkt heb ik van mijn favoriete Soave wijn over de hele dag genomen toch wel een hele fles in mijn eentje opgeslobberd. 

En dan vandaag, zondag, the day after. Niets aan het handje toen ik vanochtend wakker werd. Wat blijkt? Een sluimerkater! De vervelendste die je kunt hebben, een typische 'net iets teveel wijn kater'. Als ik bier heb gedronken, krijg ik vaak buikpijn en word ik brak wakker, wat zich weer oplost na een kop groene thee, douche en wat fruit. Als ik wijn heb gedronken, slaap ik vrij kort en voel ik me redelijk fris, en gedurende de dag word ik heel duf. De verraderlijke sluimerkater. Eerlijk gezegd, het zal deze december niet de laatste zijn, aangezien ik nog drie kerstdagen heb en niet één maar twéé 'oud & nieuw' avonden!

Lekkere wijn, daar blijf je van drinken.

En nu tijd voor Bruce! Mijn zondagavond tune!

Maandag drie december 2012

Een bekende acteur overleden op veel te jonge leeftijd, een grensrechter zinloos doodgeschopt, een moment om stil te staan bij alle ellende die je zomaar kan overkomen. Op zo'n moment dat je nog zoveel wil doen, dat je er geen erg in hebt, dat je alweer uitkijkt naar het nieuwe jaar, en dat dan niet meer haalt. 
Precies 24 uur geleden waren beide mannen zich van nog niets bewust. Vol verbijstering en medeleven staar ik naar de tv en naar nu.nl. Ook vreugde: twee jarigen in mijn omgeving. Taart, feest, 'Mag ik naar huis voor de visite?' gecombineerd met natte regen en snijdende prutwind. Balen omdat ik luxaflexen moest poetsen. En omdat ik nog steeds niets van bepaalde sollicitaties heb gehoord. Gegniffeld om Maarten van Rossem en Churandy Martina bij DWDD, afzonderlijk van elkaar. De grootste tegenpolen die je samen op tv zult zien. De zon ontmoet de regen, de swingende mojito ontmoet de grimmige whisky. Geërgerd aan Matthijs die weer te leuk wilde doen. 
Bezig met een tekst. Geurkaarsje in 'cinnamon spice' op de achtergrond. Mango chai tea van de Appie voor mijn neus. Mintgroene-met-stipjes pyjamabroek om mijn billen. Vriendje moet weer overwerken. Gebeld met ouders, zoals altijd nieuwsgierig en liefdevol, al is slechts door de telefoon. Jacques Brel op de achtergrond, als eerbetoon aan Jeroen Willems. Maandag drie december van het jaar 2012 in een notendop.

Afgelopen week

Door al het surprise - en sollicitatieleed weinig tijd om te schrijven, maar even een recap van afgelopen week!

- Ik schreef over Fifty shades of Grey voor Incognitief en dit stuk is tot nu toe een van onze best gelezen stukken, w00t! Waarschuwing voor als je het wil lezen: ik vertel waar het over gaat én ik ben niet bepaald positief.

- Ik maakte een surprise en over een uurtje ongeveer gaat het heerlijk avondje voor ons al beginnen!

- Mijn geliefde heeft de printer nieuw leven ingeblazen. Ik geloof dat ik nooit eerder zo blij ben geworden van iets elektronisch! Op mijn computer na, maar die is alweer bijna drie jaar oud.

- Ik had een brunch van een jarige vriendin, waar het eten heel erg lekker was en ik daarna zelfs nog even in de file terecht kwam (dat was minder).

- Ik ging naar Wintertuin met twee vriendinnen, maar omdat we veel bij te praten hadden glipten we vrij snel een cafeetje in voor een kop thee en een brownie. Geen slechte keuze!

Verder? Tsja. Nouja, dat was het weer.

Lieve Lily

Lieve, lieve Lily Allen,

Ja, we hebben het allemaal een tijdje terug kunnen lezen op de roddelsites en de Achterklap pagina van Nu.nl, maar ik wil het niet geloven. Ga je echt geen nieuwe muziek meer maken? Ook niet een paar kleine deuntjes? Ah toe? Een nootje hier en daar? Mini-optreden? Privé, alleen voor mij? Kom je anders alsjeblieft nog een keer in het nieuws, en dan geen nieuw 'Lily Allen is wéér zwanger' nieuws? Dat weet ik nu wel. Ik ben echt blij hoor dat je nu zo gelukkig bent. Huisje-boompje-beestje met kindjes en een man in een Londens penthouse. Maar Lily, de muziekwereld is wel erg saai nu. We hebben weer een zangeres nodig met cheeky songteksten, een mooi Brits accent en een 'stage presence' waar je u tegen zegt. Een vuilbekje dat nikes combineert met een galajurk, en gouden hoepeloorbellen met Louboutins. En nee, ik heb het niet over Adele. 
Prachtige stem heeft ze hoor, en mooie liedjes maar het is allemaal zo correct. Alles klopt en dat vind ik saai. Ik ben een beetje Adelemoe. GAAP. We hebben pit nodig, een vrouw die boos durft te zijn, die durft te vloeken, die ervoor uitkomt dat ze jaloers is op een andere vrouw zonder enige reden, die politiek absoluut niet correct is, die niet slijmt bij andere artiesten, niet dat 'Oh my god, he's sooooo amazing!' gezeik. Een artiest die sorry durft te zeggen, die écht verdrietig durft te zijn, die haar eigen teksten durft te schrijven, die met een goede reden Katy Perry durft uit te schelden. Daar heb je niet eens een goede reden voor nodig, dat moet gewoon altijd kunnen.

Lily, kom eens terug. We hebben je nodig tussen het mierzoete gemauwel van countrykutje Taylor Swift, de verschrikkelijke 'Ik kan best zingen hoor' Katy Perry met haar prefab stem en op hol slaande synthesizers en de grote onzin van quasi-arty Lady Gaga. Jij hebt die onzin allemaal niet nodig Lily, want jij bent echt. Voor jou geen vleesjurken, bh's in de vorm van softijsjes, blauw haar (okee, wel roze haar maar dat is tof) of zielige pruillip. Jij slaat je ex gewoon in elkaar, figuurlijk dan, en je geeft toe dat je domme dingen hebt gedaan, je scheldt anderen uit, dronken of nuchter. Soms kom je met een cokeneus en een blauw oog in de media terecht, maar wat geeft het ook, jij bent immers dé Lily Allen.

Jij bent frickin' Lily Allen! WE NEED YOU.

En ondertussen luister ik met weemoed naar mijn favoriete Lily-nummers...

                                                         Friday Night

                                                                Knock Em Out

Littlest Things

Leuke films

Na een week van schandalige vermissing ben ik er weer. Gelukkig maar, trek die Amber Alerts maar weer in! Afgelopen week was een stuk drukker door mijn sollicitatieopdracht waardoor ik even niet de puf had om te schrijven voor mijn blog, ik hoor deze week of het iets is geworden. Ik hoop het héél erg! Hopen jullie met mij mee? Ah toe? Positieve energie heb je nooit genoeg!

Ik wil nu iets vertellen over leuke films. Waarschuwing: ik ben geen filmkijker. Herhaal: ik ben géén filmkijker. Ja, ik vind films leuk en ontspannend maar ik zie er soms tegenop omdat ze zo lang kunnen duren. En ik ben altijd een beetje 'bang' voor nieuwe films, ik kijk een film die ik leuk vind gerust een keertje of vijf. Daar komt bij dat ik, op enkele arthouseklassiekers na, een verschrikkelijke slechte filmsmaak heb, en me daar niet eens voor schaam. Ik ben namelijk gek op ordinaire chickflicks en highschoolfilms. Hoe erg ik chicklits en andere snertvrouwenboekjes haat, hoe meer ik houd van Oppervlakkige Films.  Met hoofdletters. Ik heb nu eenmaal een heel oppervlakkige kant en daar ga ik eens lekker over vertellen.

Eerst, mijn twee favoriete films ooit, één 'goede' en één 'slechte', maar ik vind ze allebei fantastisch en heb ze beiden een keertje of tien gezien: Lost in Translation en Mean Girls.

Lost in Translation, de doorbraakfilm van de volwassenen Scarlett Johansson (met curves), is een heerlijk dromerige en grappige (op een goede, 'onderkoelde' manier), lieve, zwijmelfilm waarin eigenlijk vrij weinig gebeurt. Net als alle films van Sofia Coppola (ik vind al haar films geweldig!) is de sfeer van het verhaal bijna belangrijker voor het plot dan de dialogen. Enerzijds de gekte van Japan en daarbij de droogkomische en ironische humor van Bill Murray, gecombineerd met een toffe roze pruik van Scarlett. En dan heb je ook die fijne muziek van The Jesus and Mary Chain erdoorheen klinken, ik kan weer helemaal wegdromen op een druilerige zondagmiddag.

Op naar mijn tweede grote favoriet: Mean Girls. Ik kan deze film letterlijk van begin tot eind meepraten en gebruik ieder grapje op volstrekt ongewenste momenten. Dit is dé beste highschoolfilm ooit, op ieder gebied: personages, dialogen, grapjes, sfeer, etcetera. Jammer dat Lindsey Lohan hierna zo is afgezakt. Ze had nog zoveel leuks kunnen doen...

Voor degenen die behalve Mean Girls ook nog eens gek zijn op Disney heb ik al helemaal een 'panty creamer' (hoe nasty!), Disneyprinsessen als mean girls. Must see! Je zal voor eeuwig Doornroosje als Regina George blijven zien!

Een highschoolfilm die ook heel hoog op mijn favorietenlijstje staat is Easy A. Wat mij betreft de opvolger van Mean Girls! Amanda Bynes is een geweldige Jesusfreak en Emma Stone is om op te vreten.

Hier nog enkele van mijn favoriete scenes, enkele met nadruk want de hele film is quotable!

Voor mijn medeliefhebbers van dergelijke films, hebben jullie nog leuke aanraders? Ik beloof ze af te kijken haha. Wat meer 'arty' mag ook best, maar daar moet ik voor in de stemming zijn! 

Afgelopen week

Gebeurde er weer vanalles maar toch ook niet zoveel.

- Probeerde ik drie nieuwe speciaalbiertjes uit. Geen één heeft het tot mijn  favorietenlijst geschopt.

- Werkte ik aan twee sollicitatieopdrachten.

- Schreef ik voor Incognitief, en hadden we een vergadering.

- Hoorde ik dat een thuiszorgcliënt was overleden.

- Kwam ik erachter dat mijn tv-debuut op Uitzendinggemist staat!

- Was ik woensdag snipverkouden.

- Ging ik met geliefde eten bij Sid & Liv.

Maakte ik niet bijster veel interessants mee, maar die weken heb je soms!

Feitjes

Feitjes. Over mij uiteraard.

1. Als kind heb ik talloze hobby's gehad, waaronder paardrijden, klassiek ballet, tennis en schaken. Ik zat op een heuse schaakclub, jammer dat ik niet zo goed was. Nog steeds niet. En ik had een verzorgpony, die ineens naar het slachthuis was gebracht. Trauma...

2. Toen ik negen was, was ik de co-star in een aflevering van Willem Wever. Mijn vraag was: 'Hoe werkt een geldautomaat?' Dat was nog het guldentijdperk. Mooie tijd, echt mijn tofste herinnering als kind!

Door een oplettend iemand heb ik mijn aflevering teruggevonden!

3. Ik houd niet van 'vrouwendrankjes', ik houd niet echt van zoete witte wijn, kriek, jillz, crystal clear en van frappuccino's en andere Starbucksshit word ik misselijk. Doe mij maar thee, water, zwarte koffie, droge niet te zoete wijn en speciaalbier. Een vriendin zei een keer: 'Jouw drankjessmaak is die van een man van vijftig.'

4. Mijn kleine tenen staan 90 graden gedraaid. Iedere zomer voor sommigen in mijn omgeving weer lachen, gieren, brullen. Sophie laat haar 'mongoloïde' teentjes weer zien!

5. Toen ik elf/twaalf was had ik een leuke zomerse hobby, namelijk waterspinnen fokken. Die rare beestjes die op de vijver drijven. Ik haalde ze uit de vijver, zette ze in een aparte bak water en na een tijdje had ik zelf  kleintjes 'gekweekt'. Als ik dit zo lees snap ik niet waarom ik nooit bioloog ben geworden.

6. Ik heb familie wonen op allerlei plaatsen, Leiden, Maastricht, Londen, Brazilïe en Portugal. En natuurlijk Uden en Den Bosch, waar mijn bloedeigen ouders én broertje wonen. 

7. Mijn ouders hebben de saaiste bruiloft ooit gehad. Toen ik één jaar was, zijn ze snel getrouwd bij het gemeentehuis, oma en opa konden oppassen. Ze hebben erna niet eens koffie gedronken. Tegen mij hebben ze heel lang gezegd dat ik een 'heel mooi klein bruidsmeisje was'. Ja in een LUIER. Jarenlang heb ik een foto van hun bruiloft gemist op het kastje van mijn opa en oma, die was er gewoon niet. Bedonderd, zo voelde ik me. Ik heb ze inmiddels wel vergeven hoor.

8. Ik heb doopnamen en ben niet eens gedoopt. HAHA I'm saved!

9. In 2008 was ik aanwezig bij de speech van toen nog geen president Obama in Berlijn. Magisch was dat, we stonden ook vrij dichtbij, recht naast het perspodium. Iets om nooit te vergeten.

10. Ondanks mijn talloze hobby's als kind was ik het liefst hele dagen aan het lezen of aan het tekenen. Tekenen werd later schilderen, iets dat ik tot enkele jaren terug veel heb gedaan. Ik begon met acryl, daarna houtskool/pastelkrijt en tot slot mijn favoriet: olieverf. Ik roep al tijden dat ik het weer op moet pakken maar het komt er niet van.

11. Ik lust vrijwel alles, wat ik écht niet lekker vind is bloemkool, piccalilly en sterke drank. Bloemkool ruikt naar zwavel. Daar is wel overheen te komen, zou ik zeggen.

12. Ik kijk niet veel tv, maar ik heb weleens de neiging om hele dagen voor mtv te hangen als er een Teen Mom of The Hills marathon op is. Of ik kijk Animal Planet met programma's van Cesar Millan. Heerlijk! Ik ben gek op dieren.

13. Ik heb Nederlands gestudeerd en houd heel erg veel van boeken, maar waar ik weinig om geef is poëzie. Met name moderne poëzie kan me weinig boeien en ik vind het vaak maar pretentieus en vervelend. Ik loop dan wel weer warm voor 17e-eeuwse sonnetten, middeleeuwse gedichten van Hadewijch en 19e-eeuwse arrogante gedichten van Kloos en andere Tachtigers. Cause I'm nerdy like that!

14. Ik heb bij de vijfde poging mijn rijbewijs gehaald. Ik geloof dat ik talent heb.

15. Ik ben soms licht neurotisch. Ik moet altijd nog een paar keer controleren of ik écht de huisdeur/fietsketting/auto op slot heb gezet. Soms loop ik zelfs terug vanuit bed om de deur te controleren of terug naar de auto om dat te controleren, en dan kijk ik in de auto, alsof ik iets ben 'vergeten'. Vermoeiend.

Ja, dat ben ik. Hihi.

Nog meer thuiszorg

Want het is zo gezellig! In de jaren dat ik er heb gewerkt heb ik een hoop dingen naar mijn hoofd geslingerd gekregen, zowel leuke als minder leuke dingen. Hier een kleine selectie van leuke én stomme opmerkingen.

'Jij hebt écht dikke bovenbenen! Die van mij zijn ook wel stevig, maar die van jou....' (Zei een vrouw die 100 kilo woog...)

'Ben jij een beetje buitenlands? Indo ofzo?' 'Eehh nee...' 'Ja dat dacht ik! Zo zie je eruit!' (Huh? Een kaaskop als ik?)

'Ja je bent wel jong, maar voor twintig kun jij ook niet meer door hoor!' (Zie! De aftakeling is begonnen...)

'Jij bent meer een stadsmeid dan een boerenmeid. Dat zie ik.'

'Ik zie het wel, jij houdt ook wel van iets lekkers! Dat zie ik meteen!' (En toen kreeg ik 09.00 's ochtends een stuk slagroomtaart voor mijn neus gestopt...)

'Jij ziet eruit als een dierenliefster.' (Klopt!)

'Goh, jij hebt ook geen taalknobbel...' (Nadat ik had geantwoord dat ik een beetje Frans kon, maar niet vloeiend, bedankt!)

'Ja hoor, jij hebt echt niet meer van je moeder geleerd hoe je deuren moet poetsen.' (Nee, inderdaad, ik heb gelukkig wel geleerd geen dingen te doen die me onnodig moe maken.)

Een kleine selectie dus, een hoop ben ik vergeten of heb ik verdrongen. Nogmaals: de meeste mensen zijn hartstikke aardig en zeggen ook leuke dingen, sommige mensen zijn bitches. Net als de rest van het leven.

Afgelopen week

Afgelopen week was de week dat:

Ik aan de bak ging met die ene supertoffe maar héél erg moeilijke sollicitatieopdracht,   het begin is er, nu de rest nog....

Dat ik een nieuwe bijlesleerling ontmoette.

Dat ik chocoladekoekjes bakte.

Dat ik stoofvlees maakte wat erg goed gelukt was, al zeg ik het zelf. Geliefde vond het ook, gelukkig maar.

Dat ik voor een lief iemand een kaartje schreef.

Dat ik gezellig ging eten en kletsen bij een vriendin.

Dat ik schreef over mijn favoriete kinderboek.

Dat Bert bij Boer zoekt vrouw nog steeds een enorme botterik was.

Dat ik Vijftig tinten grijs uitlas.

Dat ik meedeed aan de voorronde voor het Groot Dictee.

Dat ik de weekendbijlage van De Volkskrant kocht, puur omdat er een boekje bij zat.

Dat ik er achterkwam dat het Groot Dictee dit jaar met mijn verjaardag valt. 

Fuck I´m old!

Over een ruime maand bereik ik de rijpe leeftijd van 25. Dat is jong, zul je zeggen, erg jong, maar ik voel me al vrij oud. Laat die quarterlife- crisis maar komen, ik zal hem omarmen met liefde ende genegenheid.

Ik voel me soms redelijk oud omdat ik met mijn werk veel scholieren tegenkom, zowel basisschool als middelbare school. We schelen misschien een kleine tien tot vijftien jaar, maar het verschil is enorm. Zo had ik afgelopen week een typisch 'Ik word oud' moment. Zo help ik een groep negenjarigen een krant te maken. Hartstikke leuk. Twee van die kids wilden een stukje over Aaliyah schrijven. Ik was hartstikke verbaasd: 'Aaliyah? Die is allang dood joh! Waar kennen jullie van?'

De kids rolden met hun ogen omdat ik, de domme oude 'juf', er natuurlijk helemaal niets van snapte: 'NEE die is niet DOOD. Aliyah is dertien! Kijk!' En vervolgens toverden ze talloze plaatjes van een vrolijk kijkend meisje met kroeshaar en een microfoon tevoorschijn op Google Images.

'Mijn' Aaliyah, die ranke zangeres die door een treurig vliegtuigongeluk om het leven kwam, staarde me aan, ergens ver onderaan de pagina. Aaliyah, ooit een geliefde R&B godin met fluwelen stem, wordt nu ondergesneeuwd in bekendheid door een dertienjarige deelneemster aan Holland's Got Talent. Ongelofelijk, ik kan me al haar clips nog herinneren van mijn brugklastijd. Ik vond het ook heel erg toen ze verongelukt was. Dagenlang kwamen haar clipjes op toen nog TMF en ik zat iedere dag na school trouw voor de televisie.

'Jij bedoelt zeker die Aaliyah.' 'Ja, zij is gestorven in 2001.' 'Wow dat is lang geleden, toen was ik nog niet eens geboren.' Spraken de negenjarigen, om vervolgens giechelend liedjes van meisje Kolf op te zoeken. De enige Aaliyah die er nog toe doet. 

Toen ik weer thuis was wist ik wat me te doen stond: Aaliyah - More than a woman op repeat. De 'echte' Aaliyah, van toen ik nog jong was.

Het theekopje van Bert

Ik dacht nog zo: ik ga níet over Boer zoekt vrouw schrijven, het hele internet schrijft verdorie al over BZV (de geijkte afkorting). Zoals je ziet, ik kan het niet laten. 
Niet nadat ik Bert, brombeer met vissenlippen, heb gezien in een theekopje. Een theekopje in Disneyland als ik me niet vergis, samen met liefje-in-spé Henrieke. 
Ben je in Parijs, stad van de liefde, denk je nog steeds meer aan het fisten van koeien dan aan de liefde bedrijven met de vrouw van je dromen, die JOU BERT heeft gekozen uit honderd brieven. 
O wat heb ik medelijden met Henrieke, die vrolijke blondine die 'wel iets voelt groeien'. Ja, de hoeveelheid kersenprut in de crepes, of 'pannenkoek' volgens Bert. 'Het is gewoon een pannenkoek.' Ja Bert. En Henrieke is een zoogdier, en die moet je behandelen alsof je elk moment een veulen uit haar down under trekt, doe dat maar Bert, als jij je dan beter op je gemak voelt. Maar doe één ding niet meer, ga niet meer in een theekopje zitten. Met een chagrijnig gezicht, alsof Barrie elk moment om de hoek komt kijken. Henrieke vindt je leuk BERT, ZIJ VINDT JOU LEUK. Maar je ziet het niet, of je wil toch niet, botterik. En dan trek je maar een pruillip in zonnig Parijs, en mag je op een vakantie waar heel Nederland jaloers op is. En dan zit je daar met zo'n kop. 

Kom op Bert, get it together shitface! De vrouw van je dromen ligt in hetzelfde bed, en jij denkt alleen maar aan je 'Bertman' pakje en aan de nieuwe ronde kalveren die je nog moet inenten. Of weet ik veel want een veearts allemaal doet. 

Henrieke, je verdient beter. Ik weet precies wat je moet doen: bel Barrie.

En zo zat hij daar dus. In een theekopje.

Gelezen de afgelopen maanden

Ik lees graag boeken. En ook al heb ik 'beloofd' voor Desopheelste niet teveel over literatuur te schrijven wil ik wel even kort laten zien wat ik zoal heb gelezen de afgelopen maanden. Dit is van augustus ongeveer tot nu, met een korte recensie.

Jan Siebelink - Knielen op een bed violen

Gelezen in de Italiaanse zon. Prachtig vond ik het, maar ik heb een ongelofelijke fascinatie voor mensen die streng gelovig zijn. Ontroerend en als nerd smul ik van de Bijbelse verwijzingen. Ja dit is wel een boek voor mij, maar ik zou dit niet aan iedereen aanraden. Het is best zware (of gitzwarte) kost, als je begrijpt wat ik bedoel.

Wilfried de Jong - De man en zijn fiets

En ik ben niet eens een wielrenliefhebber! Totaal niet zelfs, maar ik had mijn boeken uit en Geliefde had dit boekje meegenomen. Dus ik ging lezen. Mooi, rechttoe-rechtaan geschreven. Wilfried de Jong schrijft zoals hij altijd vertelde in Holland Sport, tevens één van de weinige sportprogramma's die ik kon waarderen. De Jong weet literatuur feilloos met sport te mengen, en dat vind ik nu fijn om te lezen. 

Joost Zwagerman - De buitenvrouw


















Vakantietussendoortje dat ik voor drie euro op de kop had getikt bij De Slegte. Leuk boek, lekker 'Nederlandse' seksbeschrijvingen met hier en daar wat quasi-postmodernistisch gezwets, op een goede manier. Als ik nu op de middelbare school zou zitten, zou ik hem op mijn lijst gezet.

 Peter Buwalda - Bonita Avenue

Eindelijk las ik dan dé Brunaknaller van 2011. Viel me absoluut niet tegen, ook al ben ik altijd wat sceptisch tegenover hypeboeken. Ik vond het een heel spannend, dynamisch boek met geflipte personages en een totaal afwezige moraal. Interessant dat er bovendien verwijzingen in staan naar de vuurwerkramp in Enschede, iets dat veel van ons nog helder voor de geest zal staan. Dit boek heeft allemaal dingen die ik kan waarderen in een goed boek. Lezen dus, mocht je dat nog niet gedaan hebben.

Joost de Vries - Clausewitz

Hier heb ik het al vaker over gehad. Onder andere hier. Tof boek dat een generatie fantastisch beschrijft en tegelijkertijd zo op de hak neemt. Een boek dat uitdaagt en prikkelt en daardoor een genot is om te lezen. Dat Joost de Vries nog maar wat meer mag gaan schrijven!


Willem Claassen - Park

Leuk! Vooral omdat het over omgeving Nijmegen/Beuningen gaat en ik Nijmegen natuurlijk behoorlijk goed ken. Ik maakte er tijdens het lezen een sport van om zoveel mogelijk te herkennen wat betreft plaatsen. Het verhaal heeft niet veel om het lijf maar de beslommeringen van het hoofdpersonage lezen lekker weg. Een boek waarvan er meer geschreven mogen worden. Een hoofdpersonage waarin ik een literaire trend heb ontdekt, denk ik. Hoop ik.

Op het moment lees ik Vijftig tinten grijs. Ja dat seksboek. Die absurd slecht geschreven omhooggevallen doktersroman met een vreselijk irritant hoofdpersonage. Ik kom er niet zo goed doorheen maar ik zál het uitlezen. Geloof me. En daarna brand ik het finaal af. Hoezeer ik eigenlijk 'pulp' ook mag waarderen, dit gaat te ver. Dit gaat ver over mijn (literaire) grenzen heen. En dat lieve lezers, laat me niet ongemoeid. Daarna ga ik verder lezen in Het boek Ont door Anton Valens, ik ben al door de eerste vijftig pagina's en dat vind ik nu wel een enorm leuk boek.

Hebben jullie nog aanraders die ik echt moet lezen? 

Liedjes

Ik luister graag naar muziek, zoals heel veel mensen. Jaren terug was ik zo'n alto die er een sport van maakte zoveel mogelijk bandjes te ontdekken die nog niemand kende. En daarnaast ging ik allemaal oude hippie muziek luisteren, want dat was hip. En new wave natuurlijk niet te vergeten. Dat goede jaar 2005, toen ik als zeventienjarige vijfdeklasser nog alle tijd van de wereld had om fora en dergelijke af te struinen. Op zoek naar nieuwe muziek. En weer een nieuwe band. En nog een. En nog een. De kers op de taart was Lowlands 2005, waar ik nog met weemoed op terug kan kijken. Daarna ben ik nooit meer naar Lowlands geweest (wel Pinkpop, Paaspop en Sziget) maar ooit kom ik vast weer terug.

Mijn muziek is nog steeds hetzelfde als vijf of zes jaar geleden. Sterker nog, mijn muzieksmaak is 'verslechterd': ik wens Glee een warm hart toe. Net als vrijwel alles uit de jaren 80 en 90. En ik luister op mijn zwakke momenten graag naar Britney Spears, en verschillende 'partyhits'. Nu oefen ik de Gangnam style dans als ik alleen ben. Zo ben ik tegenwoordig.

Máár! Ik luister nog steeds ook wel naar 'verantwoorde' meuk. Zoals de volgende nummers. Een paar zondagse favorieten.

The Velvet Underground - Pale blue eyes

Heerlijk wegdroomnummer, zo'n filmnummer, waarbij de hoofdrolspeler door het raam kijkt op een regenachtige dag terwijl hij denkt aan een meisje met blauwe ogen dat hem zojuist gedumpt heeft.

Interpol - Obstacle 2

Misschien mijn favoriete Interpolnummer ooit. Een nummer waar ik een fijn, verliefderig gevoel van krijg. Ik denk altijd aan sneeuw en kou en kaarsjes bij dit nummer, misschien omdat ik het vooral in de winter veel luister en een concert heb bezocht in november twee jaar geleden.

Charlotte Hatherley - Bastardo

Fantastisch nummer waar ik altijd retevrolijk van word. En ik kan het helemaal meezingen. Bij gebrek aan talent voor gitaarspelen heb ik er handgebaren en dansjes bij verzonnen. Doet me denken aan die mooie tijd toen ik nog thuiswoonde en op regenachtige dagen mtv2 keek.

Von Bondies - C'mon c'mon

Weer een typisch nummer dat de alternatievere, hippe muzieksfeer uit de medio jaren 00 perfect weergeeft. Lekkere meezinger om gewoon keihard aan te zetten. Zonder koptelefoon uiteraard.

Dat was het weer even. Als ik mezelf geen halt toeroep plant ik hier zo nog een stuk of vijftig liedjes neer. Dat bewaar ik voor een andere keer.

Knopen die zijn doorgehakt

De afgelopen week is er eentje geweest vol met spannende dingen, vooral heel veel leuke dingen! Een paar dingen houd ik voorlopig nog even voor mezelf, maar hier toch een lijstje:

- We hebben een nieuwe auto gekocht, over 2,5 week mogen we onze eerste baby verwelkomen.

- Ik was aanwezig bij een redactievergadering van Nadelunch. Leuk om mijn mederedacteuren eens te ontmoeten in het eggie!

- Ik heb me ingeschreven bij de KvK. Meer informatie volgt nog.

- Ik had een feestje van een vriendin die maar liefst twéé masters heeft behaald en nu toch echt klaar is met studeren.

- Ik heb een mail gekregen dat ik door ben naar de volgende ronde voor een heel toffe sollicitatie. Fingers crossed!

- Ik schreef deze tekst voor Incognitief.

- Ook minder leuk nieuws. Zo is het hondje van één van mijn cliënten op brute wijze gestorven.

- Mijn Whatsapp heeft het begeven.

- Ik ging naar de bioscoop voor de verfilming van Alleen maar nette mensen. Toffe film maarja het boek is beter. Zoals gewoonlijk.

- Ik heb weer niet gesport.

Mijn ongelofelijk saaie 'dieet'

Ik ben een flexitariër. Voor die term heb ik niet zelf gekozen maar die is mij gegeven door de grotendeels carnivore maatschappij die gebrand is op overzicht. Ik eet niet iedere dag vlees of vis, en daar hoort dus een hippe term bij. Behalve dat eet ik regelmatig kaas, drink ik nooit melk en eet ik bijna iedere dag eieren en yoghurt.

Ik noem mezelf liever een omnivoor of een enigszins bewuste carnivoor. Of gewoon iemand die niet iedere dag vlees hoeft te eten, liever niet zelfs. Ik ben geen grote vleeseter, lekker vind ik het wel maar ik kan heel goed zonder. Soms heb ik weken dat ik grotendeels zelfs vegetarisch eet, soms eet ik in een week weer wat vaker vlees. Wat eet ik dan allemaal? Ik wissel af met tofu, bonen, geitenkaas, vis etcetera. Ik ben geen grote fan van kant-en-klare vleesvervangers, af en toe staan ze op het menu omdat ze wel lekker snel zijn. Naar verhouding vind ik de prijs te hoog voor de smaak.

Ik volg geen dieet. Ik hou van eten en ik hou van experimenteren. Zo eet ik graag 'courgette-spaghetti' omdat ik er minder snel honger door krijg dan normale spaghetti, en het is nog lekker ook (mits je courgette lust). Daarnaast werk ik graag een (zelfgemaakte) hamburger weg met een pilsje on the side. Ik eet en probeer letterlijk alles. Dat is lichtelijk overdreven. Bloemkool eet ik niet. Gewoon niet meer. Niet als ik het eten bereid althans.

Wat ik hiermee wil zeggen is dat ik niet echt geloof in extreme diëten, zoals 'raw veganism' waarbij je bijna alleen rauwe groente, fruit, noten en zaden mag eten of 'paleo' waarbij je veel vlees en groente eet en granen en zuivel mijdt. Want wat is nu echt gezond? Volgens iedere dieethype is uit wetenschappelijk onderzoek gebleken dat dit dieet nu écht het beste dieet ooit is. Maar weet je wat, ik geloof het niet (meer). Veel groente en fruit eten is natuurlijk heel gezond, en onbewerkte producten, recht uit de natuur, sowieso. Maar waarom moet het allemaal zo strikt?  is dat gewoon om mensen ergens in te laten trappen? Laat granen staan en gij zult slank worden? Eet geen vlees en het vet smelt van je heupen af?

Ik zeg: laat je inspireren door het beste dat die honderden diëten allen te bieden hebben. Eet gewoon meer rauwe groente en fruit, eet vlees van goede kwaliteit en eet minder  troep. Dan kom je al een heel eind. Zonder gedoe. Mijn 'dieetfilosofie' is gebaseerd op de regels van Michael Pollan In Defense of food: Eat food. Don't eat too much. Mostly Plants. Simpeler kan niet.

Ongelofelijk dat alle dieetgoeroes zoals Weight Watchers, Sonja Bakker, Atkins, Paleo en raw vegans nog steeds beter verkopen dan de goede oude Pollan met zijn tergend saaie doch doeltreffende geboden. Jammer genoeg eet ik nog steeds teveel troep (sorry Michael, m&m's groeien niet op het land, maar ze zijn wel kleurstofrijk-smakelijk, en paprikachips ook) maar daarnaast ook veel verse verse producten. En dat bevalt goed. Calorieën tellen, sapjes, pilletjes, drankjes, pak maar in en scheer je weg.

Pollan is een groot voorstander van het aanhouden van een traditioneel voedingspatroon. Dat heeft me laten inzien dat de andijviestamppot, gehaktballen, pompoensoep en huisgebakken friet met vis waarmee ik ben grootgebracht, prima zijn om te eten. Niet alleen voor het lichaam, maar ook voor de ziel. Omdat het echt eten is, van verse ingrediënten en met (moeder)liefde bereid. Het wordt een ander verhaal als de andijviestamppot met gehaktballen uit een magnetronverpakking komt. Daar zit geen liefde in, alleen e-nummers en muf ruikend plastic.

Michael Pollan heeft met afstand het allerbeste dieetboek op zijn naam staan. En hoe dat zo komt? Omdat het niet eens een dieetboek is maar een boek met een nuchtere en erg gezonde boodschap: geniet van je echte, huisgemaakte eten van hoge kwaliteit en let wat minder op de voedingswaarde. Zoals de mensen honderden jaren lang altijd gedaan hebben.

Oja, voor wie eten maar saai vindt, ik schreef ook nog iets over Adriaan van Dis.

Dingen

Dag allemaal. Mijn excuses voor het verlaten van Desopheelste. Alweer. Het was me een weekje wel zeg!

Incognitief is onverwacht een flink succes geworden. Dit doordat mijn geliefde zo grappig was om mijn artikel naar Heleen van Royen te tweeten. Ik zei: 'Nee niet doen!' En toen ik even niet keek, deed hij het zomaar onder het mom 'Ach ze zal het toch niet lezen, maar je weet nooit'. En wat dacht je, ze twitterde terug:

Supertof! Je begrijpt, de statistieken van Incognitief rezen de pan uit. In totaal is mijn artikel bijna 2300 keer bekeken. Een vliegende start dus!

Dan nog wat 'volwassen' dingen. Geliefde en ik hebben een oriënterend gesprek bij De Hypotheker gehad. Over 'Belangrijke Zaken' en 'De Grootste Aankoop Van Je Leven'. Ja praat me er niet van. Advies? Wachten jullie nog maar even.

Nou en wachten zullen we, want het tweede 'volwassen probleem' diende zich al snel aan. Onze auto, probleemkind op wielen, bleek om door de volgende APK-keurig heen te kunnen komen weer flink wat doekoe's aan reparaties nodig te hebben. Terwijl dat koekblik al talloze euro's heeft gekost. Laat ik het zo zeggen: van ons spaargeld is weinig meer over. Dus mijn Geliefde zei: 'Laten we een nieuwe auto kopen.' En dat gaan we dus doen. Best spannend allemaal, want de laatste keer dat ik in een autogarage was geweest was met mijn vader toen ik veertien was. Ik kon me daar nog maar weinig van herinneren, volgens mij heb ik een halfuur lang suikerzakjes op elkaar zitten stapelen. Nu kon dit niet en moest ik bij een gesprek zitten over 'comfort packs' en 'fifty-fity deal'. Ik hoorde mezelf zelfs nog een vraag stellen. Over wegenbelasting. Nou jongens, ik heb NIETS met auto's, maar nu moest ik wel. Ik wil gewoon het liefst nog in mijn studentikoze appartementje zitten en Jersey Shore kijken in mijn pyjamabroek.

Want dat heb ik ook nog gedaan. Jersey Shore downloaden. Dag sociaal leven! Snooki, JWOWW en The Situation zijn even mijn beste vrienden. Meatball power!